Taka Polska nie jest krajem

Ale można coś wyżebrać 

Choć nie lubią go skinheadzi

A pijacy chcą mu wjebać 



Znowu przespał się na dworcu

Zęby umył gdzieś w kałuży 

Z rana polazł już pod kościół

By domagać się jałmużny 



On ma tylko osiem lat

I jak patrzy się na ludzi 

Każdy coś mu czapkę da

Chociaż można się pobrudzić 



ref. On przyjechał tu z Rumunii 

I dla niego tu jest Zachód 

Caucescu to był skurwiel 

Każdy zdychał tam ze strachu 



Na kartonie Matka Boska

W rękach krzyżyk lub medalik 

Każdy Polak to ma fioła

Na symboli znak swój dali



Jego wielkie czarne oczy

Nauczyły się już kłamać 

Brat umiera na suchoty

A on z głodu przestał wstawać



To jest takie kiepskie życie

Trzeba wszystkich brać na litość 

Jego siostra też tu żebrze

By zarobić na swą przyszłość 



ref. On przyjechał tu z Rumunii 

I dla niego tu jest Zachód 

Caucescu to był skurwiel 

Każdy zdychał tam ze strachu 



Między porażką a zwycięstwem, 

rozumem a szaleństwem, granice, granice, 

między pustynią a Arktyką, 

głupotą a logiką, granice, granice, 

między mężczyzną a kobietą, 

między zabójcą a poetą, 



Jak cienka tafla lodu, jak pajęczyny nić, 

Granice, z którymi musisz żyć, 

Jak kruchy kwiat na mrozie, jak tropikalny liść, 

Granice, z którymi musisz żyć, 



Między zwierzęciem a człowiekiem, 

agentem a ubekiem, granice, granice, 

między uczciwym a kanalią, 

goździkiem a konwalią, granice, granice, 

między sytością a głodem, 

pomiędzy piekłem a Bogiem, 



Jak cienka tafla lodu, jak pajęczyny nić, 

granice, z którymi musisz żyć, 

jak kruchy kwiat na mrozie, jak tropikalny liść, 

granice, z którymi musisz żyć, 



Pomiędzy Moskwą a Warszawą, Alaską a Kanadą, 

między Afryką a Europą, geniuszem a idiotą, 

pomiędzy diabłem a aniołem, burdelem a kościołem, 

pomiędzy biednym a bogatym, anielskim a kosmatym, 



Jak cienka tafla lodu, jak pajęczyny nić, 

granice, z którymi musisz żyć, 

jak kruchy kwiat na mrozie, jak tropikalny liść, 

granice, z którymi musisz żyć.