Ja jestem chuliganem

I dzielnicy panem 

Ja rządzę, mam pieniądze

Komu chcę to w ryja daję 



Mnie nic nie zaskoczy

Mam otwarte oczy 

Kto nie chce być na dnie

Razem ze mną fury kradnie 



Gdy byłem malolatem

To gliniarzom w łapy wpadłem 

Posiedziałem trochę w kiciu

Dużo teraz wiem o życiu 



Kiedy jest obława

To ja jestem daleko 

W sieć wpadają tylko tacy

Co pod nosem mają mleko



Rodzice często dawali w szyję

W mieszkaniu, w którym się urodziłem 

Przegnite schody, nie było ciepłej wody 

Jeden kibel na pięć rodzin , sąsiad w zimie się zamroził



Tu nie ma poezji

Wszystko jest gównem 

Jedyne co się liczy

To mieć w kieszeni spluwę 



Tu nie ma poezji

Wszystko jest gównem 

Jedyne co się liczy

To mieć w kieszeni spluwę



Między porażką a zwycięstwem, 

rozumem a szaleństwem, granice, granice, 

między pustynią a Arktyką, 

głupotą a logiką, granice, granice, 

między mężczyzną a kobietą, 

między zabójcą a poetą, 



Jak cienka tafla lodu, jak pajęczyny nić, 

Granice, z którymi musisz żyć, 

Jak kruchy kwiat na mrozie, jak tropikalny liść, 

Granice, z którymi musisz żyć, 



Między zwierzęciem a człowiekiem, 

agentem a ubekiem, granice, granice, 

między uczciwym a kanalią, 

goździkiem a konwalią, granice, granice, 

między sytością a głodem, 

pomiędzy piekłem a Bogiem, 



Jak cienka tafla lodu, jak pajęczyny nić, 

granice, z którymi musisz żyć, 

jak kruchy kwiat na mrozie, jak tropikalny liść, 

granice, z którymi musisz żyć, 



Pomiędzy Moskwą a Warszawą, Alaską a Kanadą, 

między Afryką a Europą, geniuszem a idiotą, 

pomiędzy diabłem a aniołem, burdelem a kościołem, 

pomiędzy biednym a bogatym, anielskim a kosmatym, 



Jak cienka tafla lodu, jak pajęczyny nić, 

granice, z którymi musisz żyć, 

jak kruchy kwiat na mrozie, jak tropikalny liść, 

granice, z którymi musisz żyć.