Gdzie strumyk płynie z wolna

Rozsiewa zioła maj

Bułgarka stała wolna

A nad nią szumiał gaj 

Bułgarka stała wolna

A nad nią szumiał gaj, zielony gaj



W tym lesie tak ponuro

Że aż przeraża mnie

Ptaszęta za wysoko

A mnie samotnej źle

Ptaszęta za wysoko

A mnie samotnej źle, samotnej źle



Wtem harcerz ją spotyka

Bułgarko witam cię

Twój urok mnie zachwyca

czy chcesz być mą czy nie?

Twój urok mnie zachwyca

Czy chcesz być mą czy nie, czy nie, czy nie?



Bułgarka się zgodziła 

I poszli w ciemny las

A harcerz taki gapa

Bez gumy na nią wlazł

A harcerz taki gapa

Bez gumy na nią wlazł, bez gumy wlazł



A ona, ona, ona

Cóż biedna robić ma

Nad gapą pochylona

I śmieje się ha ha!

Nad gapą pochylona

I śmieje się ha ha - ha ha - ha ha!



Między porażką a zwycięstwem, 

rozumem a szaleństwem, granice, granice, 

między pustynią a Arktyką, 

głupotą a logiką, granice, granice, 

między mężczyzną a kobietą, 

między zabójcą a poetą, 



Jak cienka tafla lodu, jak pajęczyny nić, 

Granice, z którymi musisz żyć, 

Jak kruchy kwiat na mrozie, jak tropikalny liść, 

Granice, z którymi musisz żyć, 



Między zwierzęciem a człowiekiem, 

agentem a ubekiem, granice, granice, 

między uczciwym a kanalią, 

goździkiem a konwalią, granice, granice, 

między sytością a głodem, 

pomiędzy piekłem a Bogiem, 



Jak cienka tafla lodu, jak pajęczyny nić, 

granice, z którymi musisz żyć, 

jak kruchy kwiat na mrozie, jak tropikalny liść, 

granice, z którymi musisz żyć, 



Pomiędzy Moskwą a Warszawą, Alaską a Kanadą, 

między Afryką a Europą, geniuszem a idiotą, 

pomiędzy diabłem a aniołem, burdelem a kościołem, 

pomiędzy biednym a bogatym, anielskim a kosmatym, 



Jak cienka tafla lodu, jak pajęczyny nić, 

granice, z którymi musisz żyć, 

jak kruchy kwiat na mrozie, jak tropikalny liść, 

granice, z którymi musisz żyć.